برای اموزش بروی لینک زیر کلیک کنید

http://۶۳۱.blogfa.com

آرماتور بندی از حساسترین و با دقت تر ين قسمتهای ساختمانی بتنی ميباشد . از لحاظ اینکه کلیه نیروهای کششی در ساختمان بوسیله ميل گردها تحمل میشود باید در اجرای آرماتوربندی ساختمانهای بتنی نهایت دقت بعمل آيد . براي تعیین قطر و تعداد ميل گردهاي هر قطعه بتنی دو منبع تعیین کننده وجود دارد اول محاسبه - دوم آیین نامه در مورد اول مهندس محاسب با توجه به مشخصات قطعه بتنی قطر ميل گرد را تعیین نموده و در نقشه های مربوط مشخص مینماید .

کار گاه آرماتور بندی باید در قسمتی جدا از کار گاه اصلی تشكيل شود . در کارگاههای کوچک آرماتورها را با دست(آچار گوساله و کار گاه)خم مينمايند ولي در کارگاههای بزرگ خم کردن آرماتور بوسیله ماشین انجام میشود مسئول کار گاه آرماتوربندی باید از روی نقشه تعداد و شكل هر آرماتور را تعیین نموده و به کار گران مربوط داده و خم کردن هر سری را دقیقا زیر نظر داشته باشد تا طول آرماتور ،محل خم کردن ،زاویه خم کردن و طول قلابها طبق نقشه انجام شود ميل گردها باید از نوع ذکر شده در نقشه باشد.(آجدار یا ساده).                                                                                                                                                      

در کارگاههای بزرگ باید حد روانی تاب کشش و ازدياد طول نسبی گسیختگی و غیره ميل گردها بوسيله آزمایشگاه تعیین و به اطلاع محاسب و مهندس کار گاه برسد ولی در کارگاههای کوچک که مصرف کل آرماتورهای آن از 50 تن بيشتر نیست این کار لازم نميباشد اگر ميل گرد خمیدگی موضعی داشته باشد میباید این خميدگي ها قبلا صاف گردیده بعد اقدام به شكل دادن آرماتور بشود . براي صاف کردن ميل گردها چکش کاری مجاز نیست آرماتورها باید تمیز بوده و در موقع کار فاقد گل و مواد روغنی  و مواد رنگی باشد. ميل گردهاي نمره پایین مثلا نمره 8 و 10 که گاهی بصورت کلاف به کار گاه وارد میشود این ميل گردها را باید قبلا به طولهاي مناسب بریده و بوسیله کشیدن صاف نمود و آنگاه مصرف نماییم.

آرماتورها باید طوری به هم بسته شود تا در موقع بتن ریزی از جای خود تکان نخورد و جابجا نشود و فاصله آنها از يكديگر باید طوری باشد که بزرگترین دانه بتن براحتی از بین آنها رد شده و در جای خود قرار گیرد.

 خم کردن آرماتور

آرماتورهای تا قطر 12 میلیمتر را با دست خم نمود ولی آرماتورهاي بزرگتر از 12 میلیمتر بهتر است با دستگاه مکانیکی مجهز به فلكه خم شود قطر فلكه خم متناسب با قطر آرماتور بوده و باید بوسیله مهندس محاسب و مهندس کار گاه تعیین شود

کلیه آرماتورهای ساده باید به قلاب ختم شود ولی آرماتورهای آجدار را میتوان به صورت گونیا خم نمود. سرعت خم کردن باید متناسب با درجه حرارت محیط باشد و باید با نظر مهندس کار گاه بطور تجربی تعیین شود. باید از خم کردن آرماتورها در درجه حرارت کمتر از 5 درجه سانتیگراد خودداری نمود حتی المقدور باید از باز کردن خم های آرماتورهای شكل داده شده و مصرف آن در محل دیگر خودداری نمود و در مواقع ضروری باید بازکردن خم ها با نظر مهندس ناظر باشد.

وصله کردن آرماتورها

با توجه به این که طول میله گردی که به بازار عرضه میشود 12 متر میباشد در اغلب قسمتهای ساختمانها مخصوصا در شناژ میل گردهایی با طول بیشتر مورد نیاز میباشد همینطور قطعات باقيمانده از شاخه های بلند که بلاخره باید مصرف شود. ناگزیر از وصالی میل گردها هستیم، بهتر است دقت شود حتی المقدور این وصالی به حداقل برسد یعنی در موقع برشکاری طوری اندازه ها را با هم جور کنیم که ریزش آرماتورها زیاد نباشد و در صورت اجبار این اتصالات با نظر مهندس ناظر در جایی که تنش ها در آنجا حداقل است و باید طوری توجه شود که در یک مقطع کلیه آرماتورهای وصالی شده نباشد .

اتصال دو آرماتور در ساختمانهای بتن آرمه اغلب بصورت پوششی بوده و یا روی هم آوردن دو قطعه انجام میشود. این نوع اتصال برای آرماتور تا نمره 32 مجاز میباشد و آن بدین طریق است که دو قطعه آرماتور را در کنار هم قرار داده و بوسيله سیم آرماتور بندی بهم دیگر متصل مینمایم طول روی هم آمدن

دو قطعه باید به اندازه قید شده  در نقشه باشد و چنان چه در نقشه ها قید نگردیده باشد باید بوسیله مهندس ناظر تعیین شود این طول معمولا به اندازه 40 برابر قطر میل گرد مصرفی است. (Ø 40)

در قطعات تحت خمش و خمش توام با فشار نباید یک مقطع بیش از نصف آرماتورها وصله دار باشد. در قطعات تحت کشش و کشش توام با خمش نباید بیش از 3∕1 میل گردها در یک مقطع وصله دار باشد بجز اتصالات پوششی که در بالا توضیح داده شده است.

اتصالات جوشی ، جوشی نوک به نوک ، جوشی پهلو به پهلو ، اتصالات جوشی با وصله و غیره نیز انجام میشود . 

برای ایجاد مقاومت در مقابل نیروهای کششی در بتن داخل شناژ بتنی چند ردیف در بلا و پایین ميل گرد طولی قرار میدهند و این میل گردهای طولی را به وسیله میله گردهای عرضی که به آن خاموت میگویند بهم دیگر متصل مینمایند .میل گردهای طولی و عرضی را میبافند و بعد در داخل قالبندی شناژ قرار میدهند .باید توجه داشت که پهنای این قفسه بافته شده باید در حدود 5 سانتیمتر کوچک تر از پهنای قالب شناژ باشد (هر طرف 5/2 سانتیمتر) بطوری که این میل گردها کاملا در بتن غرق شده و آنرا از خورندگی در مقابل عوامل جوی محفوظ نگاهدارد این 5/2 سانتیمتر در مناطق مختلف و آب و هوای  مختلف و همچنین محل قرار گرفتن قطعه بتونی ( اینکه در داخل زمین قرار میگیرد و یا خارج آن ) و همچنین میزان سولفاته بودن آبهای مجاور آن متفاوت است که میزان آن بوسیله موسسه استاندارد و تحقیقات  صنعتی ایران تعیین شده است.

قالب:

سازه ای است موقت که برای در بر گرفتن بتن قبل از سخت شدن و کسب مقاومت کافی برای تحمل بارهای وارده به کار میرود.

از آنجا که بتن قبل از سخت شدن روان میباشد لذا برای شكل دادن به آن احتیاج به قالب داریم. قالبهایی که برای بتن ساخته میشود اغلب چوبی میباشد برای کار هاي سری سازی از قالبهای فلزی نیز استفاده میشود.

قالبها  علاوه بر شكل دادن به بتن وزن آنرا نیز تا زمان سخت شدن تحمل مینماید. بدین لحاظ اگر در اجرای آن دقت کافی نشود ممکن است در موقع  بتن ریزی واژگون شده موجب خسارت شود در ساختمانهای بزرگ برای قالب بندی نیز باید محاسبه انجام گرفته و نقشه اجرایی تهیه گردد ولی در ساختمانهای کوچک به علت کمی حجم بتن احتیاج به محاسبه و تهیه نقشه برای قالب بندی آن ندارد.

مصالح قالب:

مصالح مناسب برای قالب با توجه به ملاحظات اقتصادی .ایمنی و سطح تمام شده مورد نظر انتخاب می شودکه معمولا از مصالحی چون چوب ،آجر یا فولاد استفاده میشود. 

اجرای قالب بندی:

قبل از قرار دادن آرماتورها باید رویه ی قالب را نصب  کرد و مواد رها ساز (مثالا روغن) را روی ان کشید. مصالح قالب باید طوری ساخته شوند که از هدر رفتن شیره ی بتن جلو گیری کندو نیز از هرنوع آلودگی مانند  ملات و مواد خارجی عاری باشد.پیش بینی پایه های اطمینان برای تیر ها با دهنه ی بزرگتر از ۵ متر تیرهای کنسولی به طول بیش از ۲.۵ متر دال با دهنه ی بزرگتر از ۳ متر و دال  کنسولی به طول بیش از ۱.۵ متر اجباری است و پایه های اطمینان باید  طوری باشد که فاصله های ان از۳ متر تجاوز نکند.

قالبندي بوسیله آجر:

در ساختمانهای کوچک معمولا برای قالب بندی از آجر استفاده ميكنند. بدین ترتیب که بعد از خاک برداري و تعیین محورها اندازه پی ها را با آجر چیده و بعد شناژها را نیز به آن متصل منماید ضخامت این آجر چینی حتی  میتواند 10 سانتیمتر هم باشد بهتر است برای این آجر چینی از ملات گل استفاده شود زیرا در این صورت بعد از سخت شدن بتن میتوان آجرها را برداشته و مجددا استفاده نمود ولی در این طریق (دیوار 10 سانتیمتری و ملات گل) ممکن است در موقع بتن ریزی دیوارهای قالب تحمل وزن بتن را ننموده و از همدیگر متلاشی شود که در این صورت میباید قبل از بتن ریزی پشت کلیه قالبها با خاک یا آجر یا مصالح دیگر بسته شود بطوريكه بخوبی بتواند تحمل وزن بتون را بنماید . مشكل اساسی در این نوع قالب بندی آنست که آجر ،آب بتون مجاور خو را مکیده و آنرا خشك نموده و فعل و انفعالات شیمیایی را در آن متوقف مینماید و در نتیجه حداقل به ضخامت 5 سانتیمتر بتن مجاور خود را فاسد ميكند برای جلوگیری از این کار بهتر است که رویه آجر با یک ورقه نایلون پوشانیده شود تا آجر و بتن مستقیما در تماس نباشند مزیت دیگر این ورقه نايلون آنست که بعد از سخت شدن بتن آجرها براحتی از قالب جدا شده و میتواند در مرحله های دیگر مورد استفاده قرار گیرد. بهیچ وجه نباید تصور نمود که قبل از بتن ریزی میتوان ديوارهاي قالب آجری با پاشیدن آب سیراب نموده بطوريكه آجرها آب بتن را نميكند زیرا اولا با پاشیدن آب، آجر کاملا سیراب نمیشود و در ثانی مقدار زیادی آب در قالب جمع شده که خارج کردن آن از قالب بسیار مشكل و حتی غیر ممکن میباشد و این آب داخل پی جای بتن را گرفته و موجب پوکی قطعه میشود.

قالبندی بوسيله تخته:

در ساختمانهای بزرگ قالب پی ها را با تخته ای تهیه مینمایند بدین طریق که ارتفاع پی ها را که روی نقشه مشخص میباشد تعیین نموده و با کنار هم قرار دادن تخته ها به همان اندازه و اتصال آنها بیکدیگر بوسیله چوبهای چهار تراش قالب پی و یا هر قسمت دیگر را میسازند باید توجه داشت که تخته ها باید چنانچه به يكديگر متصل باشد که بخوبی بتواند وزن بتن و ضربه ها و ارتعاشات بوجود آمده وسیله ویبراتور را تحمل نماید مخصوصا در مورد شناژها باید تخته ها را از بالا به وسیله قطعات چوب چهار تراش به يكديگر متصل نمود. تخته ها باید طوری درز بندي شوند که شیره بتن از آنها خارج نشود.

برداشتن قالبها:

 قالب ها باید زمانی برداشته شود که بتن بتواند تنشهای موثر را تحمل کند و تغییر شکل قابل ملاحظه ای در بتن ایجاد نشود.قالب برداری باید گام به گام و بدون اعمال ضربه و نیروی شدید صورت گیرد تا به بتن درون ان صدمه ای نرسد.و همواره قالب های تیر ها را باید از وسط تیر شروع  نمود.

هنر و معماری در جهان پهناور اسلام دارای چهار "دبستان" یا " شیوه * " بنیادی است.البته شیوه های فرعی دیگری در برخی کشورهای اسلامی مانند اندونزی نیز قابل بررسی است.این چهار شیوه چنین هستند:

1-شیوه مصری: این شیوه از معماری کهن مصر ریشه گرفته است و در کشورهای اسلامی شرق آفریقا،مصر و سودان وکشورهای پیرامونی تا حجاز در بر میگیرد که د آنجا با شیوه شامی برخورد میکند.

2-شیوه شامی: این شیوه از هنر و معماری بیزانس ریشه گرفته و کشورهای سوریه،فلسطین،لبنان و اردن و بخشی از ترکیه را در بر میگیرد و دارای ویژگی های مشترکی با شیوه مصری است.این شیوه در عربستان با شیوه مصری در هم آمیخته شد و دستاوردهای آنها ساختمان هایی است که امروزه در مکه و مدینه دیده میشود.

3-شیوه مغربی:  که شیوه بسیار پیشرفته و چشمگیر است و در بر گیرنده کشورهای مراکش امروز،الجزایر و جنوب اسپانیا میباشد.در این شیوه مسلمانان ایرانی سهم بسزایی داشته اند.شیوه مغربی یکی از شیوه های ارزشمند هنر معماری اسلامی است.این شیوه بعدها به دو شاخه شد،یکی در شمال آفریقا بر جای ماند و دیگری ذر اندلس پا گرفت.در جنوب اسپانیا،پس از گشایش آن بدست مسلمانان،ساختمانهای ارزشمندی مانند کاخ الحمرا در غرناطه ساخته شد و همه پژوهندگان باور دارند که این شیوه تاثیر بسیاری روی هنر و معماری اروپا داشته است.شاخه اندلسی پخته تر از شاخه مغربی شد.گرچه هر دو یک خاستگاه داشتند.

4-شیوه ایرانی: این شیوه از همه ارزشمندتر و گسترده تر بوده و در بر گیرنده کشورهای میانرودان(عراق)،ایران،افغانستان،پاکستان،جمهوری های فراوردی(ماورا النهر)،ازبکستان،تاجیکستان و...تا هند و اندونزی میباشد و همچنین شیخ نشینهای پیرامون خلیج فارس(همچون عمان) و همه سرزمینهایی که ایرانیان در گسترش اسلام در آن پیشگام بوده اند.

موقعیت جغرافیایی این شهر در درازای ۴۸ درجه و ۱۷ دقیقه و پهنای جغرافیایی ۳۰ درجه ۲۰ دقیقه و با بلندای ۳ متر از سطح دریا و با پهناوری ۲۷۹۶ کیلومتر مربع است. دارای فرودگاه و بندر است که به دلیل داشتن پالایشگاه نفت و راهبردی بودن و هم مرزی با کشور عراق از زمان جنگ جهانی دوم از پراهمیت‌ترین شهرهای خاورمیانه و ایران بوده‌است.

جمعیت شهرستان آبادان ۲۸۳۶۰۱ نفر و جمعیت نسبی در هر کیلومتر مربع ۱۷۱ نفر است که بخشی از جمعیت آن بویژه در مناطق روستایی را ایرانیان عرب تشکیل می‌دهند. در آبادان یکی از بزرگ‌ترین پالایشگاه‌های نفت جهان قرار دارد. نفت از اغلب مناطق خوزستان با لوله به این شهر میرسد و پس از تصفیه به کلیه جهان صادر می‌شود. نزدیکترین شهر به آبادان، خرمشهر است که حدود ۱۵ کیلومتر با این شهر فاصله دارد. خاک آبادان را آبرفت رودهای کارون و دجله (که به هم پیوسته‌اند) پدید آورده‌است. شهر آبادان درون خشکی ای است که گرداگردش رود است. این خشکی به جزیره آبادان شناخته شده‌است. شهر آبادان و همچنین بخش اروندکنار و نیمی از شهر خرمشهر در این جزیره‌اند.رودهای گرداگرد آبادان که همگی به خلیج فارس می‌ریزند از دو رود بزرگ‌تر پیشیاد دجله و کارون است. بزرگ‌ترین شاخه‌ای که از برخورد این دو رود پدید آمده‌است اروندرود است. بخش دیگر این رود که در آنسوی این جزیره روان است و اهمیت کمتری دارد بهمنشیر خوانده می‌شود. رود بهمنشیر در بخش‌هایی از گذرگاهش کارون هم خوانده می‌شود.

از محلات آبادان می‌شود از بریم، بوارده، اروسی(اروسیه)، فیه (fai'ie)، هزاری‌ها، هلندی‌ها، امیری، احمدآباد، شاه آباد، فرح آباد، میدان طیب و بهمنشیر نام برد.

نام

در سال ۱۳۱۴ طی مصوبه شورای وزرای وقت نام عبادان به آبادان تغییر یافت.بخشی از جزیره آبادان در دوره ساسانیان بهمن اردشیر خوانده می‌شده‌است که نام رود بهمنشیر یادگار آن نام کهن است.اوپاتان نیز که نام کهنتر آبادان است امروز بیشتر زیب شرکتها و سازمانها در شهر آبادان است.به دلیل وجود زیارتگاه کوچکی که ادعا می‌شود خضر نبی در آن دیده شده‌است گاهی به این منطقه نام مذهبی جزیرةالخضر هم داده شده‌است.

مردم

بیشتر مردم این شهر از آغاز ساخت پالایشگاه در این شهر از گوشه گوشه ایران و به ویژه از بخش‌های جنوبی،مرکزی و باختری کشور به این شهر کوچ کردند و با هم جامعه و فرهنگ این شهر را ساختند.نخستین مردمانی که در شهر آبادان جاگیر شدند از شمال خوزستان بودند.با رونق بیشتر این شهر مردم در جستجوی کار از جاهای دورتر به این شهر آمدند.بیشتر ایشان از استان فارس و بوشهر بودند.از آمیزش این مردمان جامعه،لهجه و فرهنگ آبادنی پدید آمد؛چنانکه لهجه آبادانی آمیزه‌ای از لهجه‌های مردمان سه نقطه پیش یاد است.اشغال ایران در جنگ دوم جهانی بر رونق و اهمیت این شهر استراتژیک افزود.در واقع عمده پیشرفت این شهر در دوره پهلویها و به ویژه دومین شاه این دودمان بود.با رویداد انقلاب اسلامی و پس از آن جنگ ایران و عراق این شهر رو به ویرانی نهاد و بسیاری از مردمش به شهرهای دیگر و به ویژه به بیرون از کشور کوچیدند و بیشتر آنان نیز دیگر بازنگشتند.

گيريشمن باستانشناس فرانسوي غار پبده در اطراف شوشتر را نخستين سكونتگاه انساني در ايران دانسته و بدينصورت قدمت شوشتر را به حدود ده هزار سال پيش مي رساند.

عيلام شناس معروف والترهينس در كتاب دنياي گمشده عيلام، احتمال داده است شوشتر امروز همان آدامدن عيلامي مي باشد.

درحفاريهايي كه در اراضي دستوا(در پنج كيلومتري جنوب غربي شوشتر فعلي)صورت پذيرفت،مشخص شد كه اين منطقه براي اولين بار بعد از مرگ اسكندر مقدوني توسط اقوام اليمائيد اشغال گرديد. هنگاميكه مهرداد اول اشكاني حدود سال140 قبل از ميلاد سرزمين بين النهرين را تصرف كرد، منطقه اليمائيد نيز كه تازه استقلال يافته بود تحت تسلط وي قرار گرفت.

بهترين دوره ايكه شهر شوشتر در تاريخ خود گذرانده مربوط به عصر ساسانيان است. بسياري از آثار و بناهاي با ارزش شوشتر در اين زمان خلافت عمر توسط لشكريان اسلام به سرداري ابوموسي اشعري فتح شدوطبق نوشته صاحب تذكره شوشتر :آن شهر اٍرم مانند،لگدكوب سم ستوران غازيان گرديد.
بعلت ظلم وستم خلفاي اموي ،خوزستان و مخصوصا شهر شوشتر بعنوان جايگاه مناسبي براي اغتشاش در آمد. بطوريكه وقتي شبيب خارجي قيام كرد شوشتر را مركز قيام خود قرار داد و حجاج بن يوسف سقفي كه از جانب عبدالملك بن مروان مأمور سركوب وي شد پل شادروان را ويران نمود تا اينكه ديگر كسي اين شهر را مركز شورش قرار ندهد.

اين شهر بعدها توسط مغولان و تيموريان فتح شد.در دوره صفويه شخصي به نام واخشتوخان از طرف دربار به حكمراني شوشتر گماشته شد.اين شخص در شوشتر دست به عمران و آبادي زد بطوريكه طبق نوشته تذكره شوشتر: «در آن زمان مردم شوشتر در وقت بسيار خوش بوده و روزگار به فراغت مي گذرانيدند.»

در زمان نادرشاه افشار بعلت شورشي كه در اين شهر بر عليه حكومت مركزي صورت گرفت نادرشاه به شوشتر لشكر كشيده و پس از فتح شهر دست به فجايع زيادي زد.بطوريكه طبق نوشته نويسنده عالم آراي نادري بسياري از بزرگان شهر را كشتند و سه شبانه روز زنان واطفال عوام الناس را به لشكريان بخشيدند . بعد از مرگ نادرشاه اوضاع شوشتر مانند ساير نقاط كشور دچار هرج و مرج گرديد و درگيري بين نعمتيها و حيدريها بشدت رواج داشت. در زمان كريم خان زند نيز بعلت شورشهايي كه در شوشترصورت گرفته و انواع شر و درگيري ،كشاورزي، و كسب وكار دراين شهر از رونق افتاد.

اگر چه شوشتر در زمان قاجار مركز ولايت عربستان و يا خوزستان بود ولي اين عصر يكي از بدترين دوره هاي تاريخي شهر شوشتر مي باشد. بطوريكه مادام ديولافوا در سفرنامه خويش شوشتر را در دوره قاجاريه از نظر خرابي و ويراني به قبرستان تشبيه مي كند و حاج نجم الملك كه از طرف ناصرالدين شاه هشت ماه در خوزستان مأمور گرديده بود مي نويسد:جميع خانه هاخراب شده و مردم فقير و بي بضاعت گشته اند. 

دانشکده های معماری اروپا    

 Barlett ( London )

دانشکده های معماری آسیا و اقیانوسیه    

College of Engineering and Technology , Architects and Architecture

Curtin University School of Architecture, Construction and Planning